![](https://i2.wp.com/modelogica.com/wp-content/uploads/2020/05/modelogica-0038.jpg?fit=1600%2C900&ssl=1)
Steeds meer ontwerpers zijn het erover eens dat meer niet altijd beter is. Zij hebben geen zin om zich te confirmeren aan een systeem waar ze het niet mee eens zijn. ‘Ik wil liever een leven lang mooie dingen maken.’
Door: Bregje Lampe | Nieuwsbrief verstuurd op donderdag 26 mei 2022
Vandaag openen Sjaak Hullekes en Sebastiaan Kramer een eigen winkel in Arnhem, voor het merk Hul le Kes. Ruim tien jaar geleden was ik in de eerste eigen winkel van Hullekes, in de Arnhemse Kerkstraat. De sympathieke ontwerper was toen nog een dertiger. Na zijn afstuderen (ArtEZ, 2005) maakte hij naam met ingetogen kledingstukken en een voorliefde voor handwerk.
In 2013 had Hullekes winkels in Arnhem en Den Haag en een tijdelijke winkel in Amsterdam. Maar terwijl het merk steeds bekender werd, kwam de ontwerper steeds verder van zijn product af te staan. Hij draaide mee in de Nederlandse modetop, met seizoensgebonden collecties en shows tijdens Amsterdam Fashion Week – terwijl hij eigenlijk meer hecht aan de manier waarop een kledingstuk wordt gemaakt dan aan theatrale glamour. Hullekes is het type ontwerper dat graag dicht op zijn product zit.
‘Er kwam steeds minder ruimte voor mijn eigen opvattingen binnen het merk. Ik hou bijvoorbeeld van kleding met vlekken, maar daar zitten de meeste winkeliers niet op te wachten. Bovendien: ik heb nooit grote partijen willen maken,’ zegt hij aan de telefoon. In 2018 besloten Hullekes en Kramer (die samen wonen en werken) om de stekker uit het merk te trekken. De winkels werden gesloten en ze begonnen Studio Ryn, een lokaal productie-atelier.
In 2019 beginnen ze opnieuw met een eigen merk, onder dezelfde merknaam, maar dan met eigenwijze spaties: Hul le Kes. Dit keer zonder concessies te doen aan een systeem waarin ze niet geloven. Ook in de televisieserie Genaaid (2018) hekelt Hullekes hij de hoge omloopsnelheid in de mode. Nu maakt hij overhemden van antiek linnen, bodywarmers en jassen van oude wollen dekens en broeken van restpartijen katoen.
Terug naar de nieuwe winkel, in de Wezenstraat, die begint als een pop-up en wordt daarna verbouwd tot een permanente winkel. ‘Het wordt misschien wel een van de meest ontoegankelijke winkels van Nederland. De locatie is lastig te vinden, een beetje kruipdoor-sluipdoor en de winkel zit op de eerste etage,’ zegt Hullekes.
Ze zijn blij dat ze weer een fysieke plek hebben, maar het hoeft niet meteen storm te lopen. Hullekes en Kramer hebben liever dat het merk zich langzaam ontwikkelt. Zoals een moestuin. ‘Ik ben niet uit op snelle groei. Ik wil liever een leven lange mooie dingen maken,’ vervolgt de ontwerper.
De vraag is: waarom zou het nu wel lukken? Omdat Hul le Kes de tijdgeest mee heeft. Je kunt het merk zien als een lokale variant op het hippe modemerk Bode, een initiatief van Emily Adams Bode (dit zegt de BoF 500 over haar) uit New York. Zij begon in 2016, werd drie jaar later door CFDA (Council of Fashion Designers of America) uitgeroepen tot Emerging Designer of the Year en ageert – net als Hullekes – tegen massaproductie.
Mode, vinden deze ontwerpers, zou niet om snelheid en trends moeten draaien, maar om bezieling en handwerk (ook wel: craftsmanship). Langzaamaan komt er steeds meer ruimte voor dit soort mode.
Óók grote commerciële bedrijven zoals online retailer MRporter, het broertje van net-a-porter, maken plaats voor kleine spelers. MRporter lanceerde vorige week een collectie onder de naam ‘Small World’. Het is een ode aan ontwerpers (ook wel: artisans) die op een verantwoordelijke manier produceren. Dus zonder dat de planeet en de mens uit te buiten.
Dat dat bijzonder is (ook wel: een marketing opportunity), zegt genoeg over hoe we de laatste decennia met onze kleding en het fenomeen mode zijn omgegaan.
En niet alleen bij het gevestigde MRporter wordt plaats gemaakt voor kleinere ontwerpers die zich (nog) niet naar de dominante modelogica hebben gevoegd. Ook bij Dior Homme geeft creative director Kim Jones jongere ontwerpers de ruimte. Dat is opmerkelijk. Want Jones, die in juni 2018 debuteerde bij Dior Homme, is de man achter een paar van de meest gehypte samenwerkingen (ook wel: collabs) van de afgelopen vijf jaar.
Denk aan Louis Vuitton x Supreme (2017). Nu kiest Jones bewust níet voor bekende merken zoals Nike en Supreme: in een podcast van BoF gaf Jones aan dat hij het tijd vindt ‘om even afstand te nemen van grote samenwerkingen’.
Vorige week werd in Los Angeles de collectie gepresenteerd die Jones samen met guest designer Eli Russell Linnetz heeft gemaakt. Linnetz is de 31-jarige ontwerper achter modelabel ERL. Het is een collectie vol referenties naar de jaren negentig en skatecultuur. De eerste mannencollectie bovendien, waarin het originele Bar-jasje uit 1947, met en ingesnoerd silhouet en extra volume op de heupen, een plaats kreeg.
Linnetz, een rijzende ster in de mode die genomineerd is voor de LVMH Prize 2022 – Lauren Sherman van BoF omschrijft zijn merk als ‘a thing of interest’ – was vereerd. Maar ook een beetje bang dat werken voor zo’n grote speler ten koste zou gaan van zijn eigen overtuigingen.
‘I was somewhat hesitant to accept his invitation for fear of losing the spirit of myself and what I believe,’ zei Linnetz tegen Elaine YJ Lee van Highsnobiety. ‘Any hesitation melted away the moment we spoke on the phone. He is very caring and loving. He has this way of creating without ego, while exploring the greatest art and beauty references.’
Enfin, zo kan het dus ook.